เปงงัยมั่งเมิง คิดถึงวะ ว่างมะไหร่เจอกันดีก่าเนอะ

อัมพวา อัมพวา อัมพวา อัมพวา ..........................

ยังไงเนี้ยหายไปเลยนะ

กิมชวนไปเที่ยว อัมพวาไปป่าว

วันศุกร์ ที่ 4 ธันวา

โทรหาด้วยดิตังค์หมด

55555

ส่งข้อความมาอวยพรน่าจะดีซะกว่า


...

สนใจกระเป๋ารุ่นไหนสอบถามได้นะคะ

ดีจร้า

แวะมาทักทายน๊าๆ

ส้มฝากด่าไอห่าอาร์ทหน่อยหน่อย ว่าเหี้ยกวยๆเลว พ่องตายลืมวันเกิดเพื่อน

คิดถึงสัด

อยากแดกหมูด้วย

เมิงหนีกูนะวันนั้นไม่ยอมไป ชิ
ลงรูปแล้วไปดูดิ๊ 555.5

...

แรดดดด ด.

คิดถึงงงงง ง.

อย่างงงงง ง.

แรงงงงงงงง ง.

:)

มาด้วย คิดถึง เดี๋ญวถ่ายรูปกัน

แรด..555 อาทิตย์นี้เจอกัลเอาหมูมาด้วยนะ 30 ไม้
กูแดกน้อยกว่าอิต้อง 555
เราร้อนๆๆ นะ

กูเอา 40 ไม้น่ะ

คิดถึงวะ

เมื่อวันที่โทรมาทำไมมันตัดไปวะ
โทรกลับก็ไม่ติด

คิดถึงเหมือนกัน

วันอาทิดเอาหหมูมาด้วยน้าส้ม

คิดถึงมึงโคดเลยอีเตี้ย

แก้วเคยคิดว่าจะอยู่ต่อไปยังไงเมือนกัน , แต่เพราะเจ้ส้มบอกว่า
เราต้องเข้มแข็งเพราะเราคือคนที่อยู๋ต่อไป (:
อยู่เพื่อทำในสิ่งที่คนที่จากไปไม่สามารถจะทำได้

แก้วก็รักพี่ส้ม รักมากเหมือนกับที่รักเจ้หยกนั่นแหล่ะ
แปปเดียวก็ผ่านมาแล้วปีนึง วันเวลาผ่านไปเร็วเสมอ
แก้วรู้จ้ะว่าพี่ส้มรักเจ้หยกมากแค่ไหน แล้วก็รู้ด้วยว่าเจ้หยกก็รักพี่ส้มมากเหมือนกัน

เจ้มันก็ยังอยู่กับแก้วเสมอ อยู่กับพี่ส้ม
อยู่กับทุกทุกคนตลอดเวลานั่นแหล่ะ แก้วเชื่ออย่างนั้นน้ะ (: